Vanuit het prachtige landschap en de serene omgeving van Nieuw-Zeeland landen we weer in de drukte van de stad. Het gemis van onze campervan inbouwtent wordt gecompenseerd met een fijne hotelkamer met eigen badkamer in het levendige Melbourne. Trams verbinden alle hoeken van de stad, maar de highlights in het centrum zijn gemakkelijk per voet te verkennen. Zo lopen we via de winkelstraten, lunchtentjes en bars langs het water, over een aantal bruggen, via de Australian Open tennisvelden richting de Botanische Tuinen. We mengen ons tussen de zonaanbidders voor we naar de Shrine of Remembrance gaan. Een enorm monument en museum ter herinnering aan de strijd van de Australiërs tijdens de 1e Wereldoorlog en recente VN-missies. Een mooie maar ook droevige plek die in contrast staat tot het kleurrijke Hosier Lane vol graffiti. Al is er naast alle freedom of art ook hier rivaliteit te bekennen als we zien dat een groot, kleurrijk artwork wordt overgespoten met een lelijke name tag en een rel uitbreekt. Behalve Hosier Lane staat ook St Kilda, een wijk in het zuidoosten van Melbourne, bekend als een artistieke hippe wijk. Met een langgerekt zandstrand is de boulevard hier een perfecte plek om mensen te kijken en zo strijken we neer bij een strandbar om vervolgens niet meer voor zonsondergang te vertrekken. Voordat we teruggaan naar ons hotel, lopen we nog wel even de pier op en zien daar onder het licht van de lantaarns een aantal schattige pinguïns, die daar blijkbaar iedere avond aan wal komen.

Melbourne is verder (zo goed als) de toegangspoort tot de Great Ocean Road, een kronkelende kustroute met prachtige uitzichten, en zo reserveren we een dag om dit mooie stuk per bus (helaas ditmaal niet met eigen vervoer) af te leggen. Met uitzichten over rotsachtige kustlijnen, het heldere zeewater en hoge golven, is het inderdaad een mooie rit. Als we halverwege een stop maken bij een camping, zien we voor het eerst koala’s en kleurrijke, tamme papegaaien in de boom, supercool! We eindigen bij de belangrijkste trekpleister: een aantal rotsformaties in de zee vernoemd naar de 12 apostelen.

Voordat we onze reis vervolgen, zijn we ook heel wat uren zoet om uit te zoeken hoe deze eruit gaat zien: wat is er verder aan de oostkust te zien, waar slapen we, hoe reizen we… en niet alleen in Australië, want als we straks aankomen in Indonesië, hebben we ook een vervolgvlucht nodig voor een visum. Als de eerste dingen vast staan en we de nachtbus en een hostel in Sydney hebben geboekt, hebben we voor ons gevoel weer hard ‘gewerkt’ 😉

In Sydney verlengen we onze werktijden en gaan achter een 60-dagen visum voor Indonesië aan. Na een mislukte eerste poging (een paar printjes ontbraken volgens de bureaucratische procedure), slaagt de tweede gelukkig wel en garandeert de vriendelijke dame achter de balie dat we tóch nog voor het weekend ons visum kunnen ophalen. Dat biedt ons meteen meer tijd om Sydney en de omgeving te verkennen. Uiteraard bezoeken we het iconische operahuis en het omliggende park voor een uitzicht over de stad tijdens zonsondergang. Een supermooi zicht dat we kennen van oud&nieuw op tv en die avond niet alleen door ons op de foto wordt gezet. Als we later in de week een avondwandeling maken over de mega stalen Harbour Bridge, zien we de haven, hoge gebouwen en het operahuis van de andere kant. En weer krijgen we hetzelfde gevoel: wauw, wat een stad! Net als Melbourne heeft Sydney een mooi stuk strand vlakbij de stad: Bondi Beach. Met enige vertraging na een avondje stappen met een aantal andere backpackers uit ons hostel, leggen we ons handdoekje neer op het fijne zand. In de zee is het druk met surfers, en op het strand zie je vooral goed gespierde lijven. De volgende dag besluiten we het ook maar wat sportiever aan te pakken en de Coastal Walk te lopen vanaf Bondi Beach langs kliffen, parken en inhammen die kleinere zandstranden verbergen. Als de zon bijna onder gaat is het helaas toch wat te koud om nog een duik te nemen, maar de volgende keer zal vast niet lang op zich laten wachten…