19 juni 2017: dag 5 van onze Northern Vietnam Loop

We komen steeds dichter bij de Chinese grens als we onze weg vervolgen richting Cao Bang. Er verschijnen bordjes met “Border Belt” en komen geen andere backpackers meer tegen. Het landschap is ongerept en onderweg worden we door iedereen enthousiast begroet. De volwassenen zwaaien en de kinderen zien ons al in de verte aankomen en roepen ons vrolijk “hellooo” toe. Dat maakt dit deel van onze route wel heel bijzonder. Vanaf Cao Bang maken we vervolgens een dagtrip naar de Ban Gioc watervallen, helemaal in het noordoosten op de grens met China. Onderweg treffen we een enorme bedrijvigheid aan. Juni valt midden in het regenseizoen en dat is dé tijd van het jaar dat de rijstvelden groen kleuren. Zo lijkt iedereen druk te zijn met ploegen, planten, en dorsen. Wat een enorm arbeidsintensief proces eigenlijk voor een kilo rijst die je al vanaf €1.70 in de Nederlandse supermarkten kan kopen. Na 2,5 uur rijden arriveren we bij de watervallen. De 300 meter brede waterval is weer een plaatje om te zien. Aan de Chinese kant lijkt een waar park te zijn gebouwd en zijn de vlotten om dichterbij de waterval te komen niet om aan te slepen, terwijl het aan de Vietnamese kant nog tamelijk rustig en sereen is.

De volgende dag schijnt het zonnetje en besluiten we om van onze route naar Ha Giang af te wijken door een ‘detour’ te maken. We kiezen een zijweg van 60km lang die duidelijk staat aangegeven op onze navigatie app Maps.me. De route is wederom adembenemend met slingerende bergwegen langs groene rijstterrassen. Bij de laatste kruising van de zijweg kijken we echter om ons heen, waar moeten we nu naar toe? De ene weg is een opeenstapeling van stenen en de andere is een en al modderige, rode klei. We vragen het de mensen in het dorp en ze wijzen allen tegelijk naar de modderweg. OMG, moeten we daar echt doorheen?! Blijkbaar waren ze de laatste 10km van de weg vergeten te asfalteren (of wat daar op veel wegen hier nog van over is). We hebben dus geen andere optie dan ons erdoor heen te ploegen. Na 100 meter verandert de klei in grove keien die iets beter te doen zijn. De schemer valt in en uiteindelijk komen we gelukkig zonder kleerscheuren nog net voor het donker, helemaal uitgeput, aan bij de hoofdweg. Door alle trillingen en klappen is de brommer van Brenda onderweg uitgevallen, maar gelukkig schiet een vriendelijke local ons al snel te hulp die de brommer met behulp van de kickstarter uiteindelijk toch weer aan de praat krijgt.

Er rest ons daarna nog één laatste dag waarbij we langs de rivier door de jungle terugrijden naar Ha Giang om onze brommer in te leveren. De bochtige weg langs de rivier zorgt ervoor dat het heerlijk cruisen is. We stoppen nog een paar keer bij een mooi uitzichtpunt en rijden dan tegen het einde van de middag Ha Giang weer binnen. Onder het genot van een welverdiend koud blikje bier op het terras bij het hostel gaan onze gedachten terug naar wat we hebben beleefd. Eén groot avontuur, op zoek naar onbekende plekken met de wind in onze haren was het plan. Het resultaat: 820km en een geweldig avontuur waarin we puur en ongerept Vietnam hebben ontdekt met ongelooflijk vrij gevoel vanbinnen!