“My name is Ulul and not Lul, hahaha, because I know what it means in your language, hahaha… So, if you book your tour here I guarantee you will fall in love with beautiful Padar Island and we will have lots of fun on the boat!” De vrolijke Ulul probeert ons te overtuigen om de vierdaagse boottocht van Flores naar Lombok bij hem te boeken, nadat we die dag weer eens in een keuzedilemma zijn beland. In Labuan Bajo worden namelijk tientallen boottrips aangeboden door verschillende bedrijfjes in allerlei prijsklassen. Meestal geldt dat wanneer je iets meer betaalt, je ook meer terugkrijgt voor je geld. Maar we zitten in Indonesië en hier gelden vaak andere (onlogische) wetten en regels. Bovendien kun je er helaas niet altijd vanuit gaan dat dingen kloppen zoals ze worden gezegd. De dag ervoor hadden ze ons nog verteld dat de busrit van Pajawa naar Labuan Bajo ongeveer 8 uur zou duren. Het werden er 12, mede dankzij een kapotte bus die ze zó zwaarbeladen hadden dat de motor het bergop begaf. Om keuzes makkelijker te maken, kun je ook altijd nog het internet afspeuren naar ervaringen van medereizigers. Maar in dit geval wordt je daar niet vrolijk van. Horrorverhalen over volgepropte bootjes, eentonig doorgekookt eten en zelfs een gezonken boot poppen in Google op als je ernaar zoekt. De twijfel slaat toe…moeten we dit eigenlijk wel doen? Gelukkig hebben we altijd onze intuïtie nog om op te vertrouwen en zodoende besluiten we om de tour bij Ulul te boeken. De keuze voor Wanua Adventures blijkt later écht een topkeuze te zijn 😊!

De volgende ochtend lopen we om 7 uur met een groep van ongeveer 25 man richting ons gezamenlijk onderkomen voor de komende vier dagen. De groep bestaat voor het grootste deel uit Europese en Canadese jongeren, waarvan ruim de helft zijn baan heeft opgezegd om te gaan reizen. De meesten blijken ergens tussen een half jaar tot een jaar onderweg te zijn. Bij het horen van het getal 21 op de vraag hoeveel maanden we al aan het reizen zijn, weerklinkt meteen de bewondering: “Whaaauw….this is insane!!” Na 3 uur varen komen we aan bij Rinca eiland, dat onderdeel is van het Komodo National Park en op de Unesco werelderfgoedlijst staat. Het park staat vooral bekend om haar permanente inwoners, de Komodo dragons, de grootste hagedis ter wereld. De hagedissen kunnen wel 3 meter lang worden en zijn carnivoren, waardoor ze regelmatig een wild hert of zwijn op de menukaart hebben staan. Voor de mens zijn ze dan ook niet ongevaarlijk en bij aankomst in het park wordt meteen duidelijk verteld dat we afstand moeten bewaren. Een man uit Singapore had drie maanden geleden de instructies blijkbaar niet goed begrepen en dacht de hagedis wel even aan te kunnen raken, maar die leeft nu dus niet meer. Het was niet zozeer de beet zelf die hem fataal werd, maar vooral de nasleep ervan door de verspreiding van dodelijke bacteriën die in de bek van de Komodo dragon voorkomen.

Een gewaarschuwd mens telt voor twee, dus bewaren we onze afstand tijdens de excursies op Rinca- en Komodo eiland. Uiteindelijk spotten we op beide eilanden zes verschillende Komodo dragons, waarna we verder varen naar een mooie snorkelplek bij Pink beach, dat trouwens ook écht een roze kleur heeft. Eenmaal terug op de boot blijkt het Bintang-time te zijn en wordt de muziek van DJ Rens aangezet. Iedereen die vergeten is om bier mee te nemen, kan terecht bij de ‘bier-boot’ die af en aan vaart met koude flessen van het Indonesische bier. Het wordt een erg gezellige avond, waarbij vele reisverhalen worden uitgewisseld. Het wordt steeds later en langzaamaan druipt iedereen af naar bed, wat in dit geval het dek aan de achterzijde van de boot is waar we met zijn allen knus tegen elkaar liggen. Wij blijven samen met Terry (Canada), Dee en Laura (Engeland), Rens (Nederland), Marios (Duitsland) en onze gids Ulul (Indonesië) nog als laatste over en ook de dagen erna blijkt dit de harde kern te zijn. Met heerlijke relaxte muziek op de achtergrond liggen we aan het einde van de avond met zijn allen op onze rug op het dek en staren we naar de fenomenale sterrenhemel, waarbij de ene na de andere vallende ster voorbij schiet. Het momentum wordt dan zelfs nóg mooier wanneer ter afsluiting muziek wordt opgezet van Passenger en Dermot Kennedy, waarbij we met zijn allen wegdromen op de prachtige songteksten, die speciaal voor dat moment lijken te zijn geschreven…

’s Ochtends worden we in alle vroegte wakker gezongen door een goedgemutste Ulul: “Get up stand up, stand up for your rights…breakfast is served guys!” We springen snel uit bed, werken een bananenpannenkoek naar binnen en maken onszelf klaar om te gaan, want we zijn inmiddels bij Padar eiland aangekomen. Er staat een ochtend hike op het programma, waarbij we twee uur de tijd hebben om het eiland te verkennen en naar een onbeschrijflijk vet uitzichtpunt te klimmen. Helemaal bezweet komen we weer terug en varen we verder naar Manta point om daar Manta roggen te spotten. Helaas blijken deze enorme zeedieren die dag niet ‘thuis’ te zijn, maar de verfrissende duik in het water is toch lekker om het zweet af te spoelen. De volgende stop is Gili Banta, een klein eiland iets verder op de vaarroute. Als we daar arriveren blijkt het eiland door de politie afgesloten te zijn, omdat ze op zoek zijn naar een vermiste duikster uit Singapore. Teleurgesteld vragen we aan Ulul of hij toch niet iets kan regelen, en na kort overleg met een officier krijgt hij het toch voor elkaar dat we het eiland mogen betreden. De klim naar de top van de heuvel duurt pak en beet een half uur en is vanwege de verkoelende wind minder heftig dan op Padar eiland. Het uitzicht waar we vervolgens op getrakteerd worden is echt adembenemend mooi en bijna surrealistisch door de felblauwe tinten van het zeewater.

Die nacht varen we onafgebroken door om flink wat afstand richting het westen te overbruggen. Als de schemering invalt varen we langs een actieve vulkaan, welke een paar jaar geleden flink is uitgebarsten en waar nu nog steeds rook uitkomt. We zien zelfs een soort rode gloed van lava boven de kegel uitstijgen, wat weer een uniek zicht oplevert. In de vroege ochtend arriveren we bij Moyo eiland, waar we zwemmend naartoe mogen. Op het dichtbegroeide eiland lopen we een stuk door de jungle richting een waterval, die we beklimmen om uit te komen bij een paar heerlijke baden met zoet water om al het zout af te spoelen. Helaas duurt dat schone gevoel niet lang, want om weer terug op de boot te komen, moeten we er eest weer naartoe zwemmen. De rest van de ochtend vermaken we onszelf met maken van bommetjes en salto’s vanaf de boot. Als Techno Terry zijn drone tevoorschijn haalt, doet iedereen zijn best om een vet filmpje te maken door om de beurt het water in te duiken en daarna met zijn allen een grote, drijvende cirkel te vormen. Voor de rest van de dag maken we nog één snorkelstop en voor het aanvullen van essentieel proviand: Benzine en Bintang! Zodoende maken we er tijdens onze laatste nacht op de boot nog een waar feestje van met goede muziek onder een heldere sterrenhemel en zingen we om middernacht Ulul toe voor zijn verjaardag: “Happy Birthday!”

De volgende ochtend worden we wakker en zien we de Rinjani vulkaan op Lombok aan de horizon prijken. Het einde van de geweldige boottrip nadert en als wijze van afscheid van dit mooie stukje Indonesië besluiten een paar dolfijnen om nog een stukje met de boot mee te zwemmen. Wanneer we weer voet aan wal zetten op Lombok, nemen we afscheid van de boot, het personeel en van elkaar. Iedereen gaat weer zijn eigen weg naar de Gili eilanden, Mataram, Segigigi, Bali en wij gaan terug naar Kuta. Hier worden we weer herenigt met de 20kg aan achtergelaten spullen uit onze backpacks en genieten we nog 24 uur van de hippe vibe en het heerlijke eten in dit fijne kustplaatsje. We vonden het allebei geweldig om weer even een paar weken terug te zijn in Indonesië. De liefde voor dit land is er hierdoor nóg sterker op geworden. En wat zijn onze plannen verder nog de komende tijd? Ons plan is om binnenkort terug naar Nederland te gaan en iedereen weer te zien!! Jaaa, we komen eindelijk weer naar huis…maar nú nog niet 😉 Ons gezamenlijke avontuur gaat nog heel even verder met een tussenstop (van een maand) in Sri Lanka. Daarna vliegen we via Oman terug naar Nederland, waardoor we op zondagochtend 20 augustus weer voet zullen zetten op Hollandse bodem. Hopelijk tot dan!